longarts academisch ziekenhuis

 

'Je kan er alleen maar beter van worden'

interview longarts academisch ziekenhuis


 

Wat was de aanleiding om een coachingstraject te starten?

 

Ik ben longarts in een academisch ziekenhuis waar ik last had van een stuk onzekerheid en moeite om in een groep mijn mening te geven. Ik was wat meer op de achtergrond en had het gevoel minder goed te zijn cq minder feiten te kennen dan mijn collegaís. Desondanks wist ik best dat ik prima functioneer en goede patiŽntenzorg lever. Maar hoe om te gaan met kritiek in de ochtendoverdracht? Hoe je staande te houden bij collegaís die naar jouw gevoel slimmer zijn of dat althans zo doen voorkomen.

 

Wat was de aanpak en wat vond je ervan?

 

We zijn teruggegaan naar mijn jeugd waar ik als jongste uit een gezin met 6 kinderen niet zo veel te zeggen had. Mijn ouders waren druk en alles moest door, dus niet zeuren en mee met de stroom. Goed werken werd beloond, wie vraagt wordt overgeslagen.

Dus heb ik geleerd hard en goed te werken. En als het werk niet af was, harder te werken. Als ik fouten maakte, gaf ik mezelf op mijn donder en bouwde ik veiligheden in waardoor het niet meer voorkwam. Dit gaat goed, tot op zeker moment dat het jezelf op de donder geven niet meer werkt, maar gaat tegenwerken en je uiteindelijk alleen maar onzeker wordt. 

Wat heb je geleerd? 

Ik heb ingezien dat mijn gevoel van minder weten niet reŽel was maar alleen mijn eigen gevoel was. Dat wist ik wel maar het zelf ook geloven is weer iets anders. Daarbij heb ik geprobeerd meer mijn mening te geven, meer voor mezelf op te komen en gemerkt dat ik hierdoor alleen maar meer gewaardeerd wordt en meer gesprekspartner ben geworden. En ook bemerkt dat iedereen zo zijn onzekerheden heeft. 

Wat vond je leuk? 

Het is ontzettend leuk om eindelijk iets te doen voor jezelf, om zelf beter in je vel te zitten. Om meer inzicht te krijgen in hoe je bent en waarom je op bepaalde manieren reageert en daarbij te ontdekken dat je het ook anders kan. Dat je dat kan veranderen. En dat het uiteindelijk prima is zoals je bent. 

Wat was moeilijk voor je? 

Het is soms erg confronterend om te benoemen waar je bang voor bent en hoe dat komt, maar als je je realiseert dat je er oplossingen voor kunt bedenken is het alle moeite waard. 

Heb je nog tips voor anderen? 

Gewoon doen! Je kan er alleen maar beter van worden.